Kiedyś, przez drogę przebiegł mi dziki, płowy kot
Wtedy to właśnie zrozumiałem, że
Że wielką szansę mam
Szansę na swą własną drogę
Na to, by sobą być

Żona wręcz przeraziła się, gdy
Powiedziałem jej, że
Że nigdy już nie pójdę z nią
Nie, nie pójdę nigdzie z nią

Człowieku, co się z tobą dzieje
Zastanów się o....
Ale ja już byłem tam, skąd tylko dziki kot
Właśnie ten, co drogę zabiegł mi
Mą szansą był, właśnie ten
Człowieku, co się z tobą dzieje
Zastanów się


Nie chcę litości, nie pocieszaj mnie. 

To dla mnie jest ten krzyż i ja go muszę nieść. 

I nie mów mi, że rozumiesz. 

Puste słowa nie znaczą nic. 

Nie, nie ty nie wiesz, bo skąd masz wiedzieć 

czym jest ciemność, która mnie otacza, 

wieczny mrok, znienawidzony mrok 

i w jego głębi duszący strach. 



Jeden dzień skąpany w strudze słońca, 

Pełen barw jeden dzień... 

Czy to tak dużo, o tak dużo proszę? 

Jeden zwykły dzień. 



Pamiętam jak, jak chciało mi się żyć, 

jak bardzo cieszył każdy świt. 

Nagle przerwany kolorowy film, 

zgasły światła, nastała noc. 

Jak wyglądasz? Skąd to wiedzieć mam. 

Twój głos i zapach - to jedyne znam. 

Co z nami będzie? A co może być 

Kiedy ciemność zatrzasnęła drzwi? 



Jeden dzień skąpany w strudze słońca...