Straciłem pracę, wylali mnie dziś. 

W lodówce przeciąg hula. 

Jak w dominie seria nieszczęść i klęsk, 

a w dodatku pękła rura. 

W dodatku pękła rura. 



Czy nie za dużo tych zmartwień i trosk 

jak na jednego człowieka? 

Jak w dominie seria nieszczęść i klęsk. 

I jeszcze ty dlaczego nie czekasz? 

I jeszcze ty dlaczego nie czekasz? 



Dlaczego jednym wszystko idzie jak z nut 

a innym jak po grudzie. 

Powiedz czemu ten cały bagaż trosk 

tak nierówno, nierówno dzieli los. 

Nie równo dzieli los między ludzi. 



Dlaczego innym idzie jak z nut, 

a u mnie jak po grudzie? 

To nie ważne, wypiję piwa łyk 

no i nic już nie nie obchodzi mnie. 

No i nic nic nie nie obchodzi mnie.


Puste kieszenie i torba pełna snów		
Oto malarz dziwny, który bywał tu	
Wszyscy go znali, wiedzieli o tym, że	
Duszę swą zaprzedał światu pędzli stu	

Nie wierzył ludziom i sobie chyba też
Zbyt wiele bólu doznał, za dużo wylał łez 
Karmiony pogardą i rzuconym groszem
Często tu siedział, obrazy sprzedać chciał

Kto choć jeden kupi dziś?	
Nie wiedziałeś skręcasz w lewo, chcesz już iść
A być może, gdy zobaczysz właśnie je	
Znajdziesz słabość swą i marzenia blask	
Kto wie?	

Życie swe zamienił w deliryczny sen
Gubiąc gdzieś po drodze prawdę swą i sens
By w końcu się odważyć i zapukać tam
Gdzie teraz białą farbą maluje wieczny czas

Kto choć jeden kupi dziś
Nie widziałeś, skręcasz w lewo chcesz już iść,
A być może, gdy zobaczysz właśnie je
Znajdziesz słabość swą i marzenia blask
Kto wie?