Neon lśni, woła nas, 

to nie dzwonów, to szklanek brzęk.

Nasza przystań, drugi dom, 

to nasz pub, kosmiczny pub.

Słuchaj mała - jeśli chcesz, 

pokażę Ci miliony gwiazd.

Stąd do nieba jeden krok, 

za to do Ziemi wiele mil.



Niech muzyka zagłuszy krzyk 

Tego miasta - głośniej graj, niech zagłuszy krzyk.

Głośniej graj, niech odpłynie lęk 

Przed następnym niewiadomym dniem, niepewnym dniem.



Coś układa się źle, da schronienie ukołysze Cię

Kosmiczny pub.



Jeszcze jedno: zanim zgaśnie dzień, 

Wypij Mała za tych, którzy w domach, 

Zamknięci na klucz śnią o takiej jak Ty.

I jeśli tego chcesz, niech zabawa trwa całą noc,

Całą długą noc.



Coś układa się źle...



I jeśli tego chcesz, niech zabawa trwa całą noc,

Całą długą noc. To szaleństwo nie skończy się 

Jeśli tylko, jeśli chcesz, jeśli tego chcesz.



Coś układa się źle...



Coś układa się źle...


Pada deszcz, miliony srebrnych łez: 

popatrz, to tylko deszcz. 

Kiwasz głową lecz oczy mokre. 

Co stało się? Tyle smutku w nas. 



Matka raz na rok ma ochotę tu przyjść. 

Nawet nie wiesz kim, kim ojciec był. 

Wyrzucili cię jak niepotrzebną rzecz 

i czujesz się jak nieproszony gość. 



Pada deszcz, miliony srebrnych łez, 

gładkie słowa nie przyniosą ulgi 

ale popatrz, proszę spójrz: 

przestaje padać, uśmiechnij się, uśmiechnij się. 



Matka raz na rok ma odwagę tu przyjść...