Kłamałeś nie raz znasz ten sposób

Jak z paru brudnych słów mieć swój zysk

Nie obcy Ci jest czar donosu

Tajniak z pożółkłych zdjęć to twój mistrz 

Robisz tak bo tak lubisz

Układy z diabłem masz to Twój brat

Naprawdę żal mi Ciebie żal mi ludzi

Co przez Judasza klną ten świat



Za srebrników garść łatwo zdradzić

Po trefny szmal tłum się pcha

Nie zrobisz nic bo brak odwagi

Każdy z nas drży jak ćma



Już lepiej stracić dom o chleb żebrać

Gdzieś kątem w nogach spać giąć się w pas

Niż nie mieć czystych rąk i żyć w nerwach

Że Ci z pogardą ktoś splunie w twarz



Za srebrników garść łatwo zdradzić... 



Nie chcę litości, nie pocieszaj mnie. 

To dla mnie jest ten krzyż i ja go muszę nieść. 

I nie mów mi, że rozumiesz. 

Puste słowa nie znaczą nic. 

Nie, nie ty nie wiesz, bo skąd masz wiedzieć 

czym jest ciemność, która mnie otacza, 

wieczny mrok, znienawidzony mrok 

i w jego głębi duszący strach. 



Jeden dzień skąpany w strudze słońca, 

Pełen barw jeden dzień... 

Czy to tak dużo, o tak dużo proszę? 

Jeden zwykły dzień. 



Pamiętam jak, jak chciało mi się żyć, 

jak bardzo cieszył każdy świt. 

Nagle przerwany kolorowy film, 

zgasły światła, nastała noc. 

Jak wyglądasz? Skąd to wiedzieć mam. 

Twój głos i zapach - to jedyne znam. 

Co z nami będzie? A co może być 

Kiedy ciemność zatrzasnęła drzwi? 



Jeden dzień skąpany w strudze słońca...